نوشته‌هایِ صادقِ هدایت، و بر فرازِ آن‌ها، بزرگ‌ترین اثرِ او، بوفِ کور– که به گواهیِ همگان بزرگ‌ترین اثر در ادبیّاتِ مدرنِ فارسی ست-  در این سال‌ها بیش از هر زمانِ دیگری ذهن‌ها را در فضایِ روشنفکرانه‌یِ ایرانی به خود مشغول داشته است. در این سال‌ها در باره‌ی او، به‌ویژه بوفِ کورِ او، بیش از هر نویسنده و اثرِ دیگرِ مدرن در فارسی کتاب و مقاله [ادامه نوشته…]

تلاش ِ آغازین برای کشف و تدوین قواعد و اصول آفرینش های ادبی را به ارسطو نسبت می دهند. همو نخستین کسی بود که کوشید، داوری در مورد فرآورده های ادبی را نظام مند کند؛ و روش ها، موازین و معیارهایی برای نقد و سنجش آثار ادبی فراهم آورد ؛ که از جمله می توان به « رساله ی ناتمام فن شعر » ( [ادامه نوشته…]

 آل احمد نمی‌دانست که سال‌ها پیش از بازرگان و طالقانی … روشنفکرانی که به عقیدهٔ او ” جاده صاف کن های غربزدگی ” بودند (در صفحات روزنامهٔ قانون ) از ” ریاست مجتهدین “، تشکیل ” مجلس علما “، فقها و ” مجتهدین “، ” یا مجلسی که « به دستیاری ملا ها ”  ، ” حدود سلطنت و حقوق رعیت ” را ” موافق شریعت ” تعیین کند، [ادامه نوشته…]

مطلبی که از فریبرز رییس‌دانا در شماره‌ی ١٣ «نقد نو» به تاریخ تیر و مرداد ١٣٨٥ چاپ شده است در نوع خود، به عنوان نقد جانب‌دارانه، می‌تواند نمونه‌ی خوبی برای بررسی باشد. زمانی بود که در مواجهه با افکار گوناگون، به خصوص افکار غیر انقلابی، اکثریت قریب به اتفاق آرمان‌گرایانِ جوان تنها کافی می‌دانستند که با موضع‌گیری‌ای عجولانه، و در اکثر اوقات حقانیت‌دار از [ادامه نوشته…]